Welke rol speelde de muziek van Mambesak in de verzetsbeweging van West Papua, en hoe klinkt die door in het heden? Muzikanten en schrijvers gaan op onderzoek uit!

Muziek fungeert in Papoea al generaties lang als een vorm van orale geschiedenis. Verhalen, herinneringen en kennis worden via zang doorgegeven, waardoor muziek niet alleen een artistieke uiting is, maar ook een levend archief. Met de komst van Indonesische onderdrukking kreeg deze traditie een extra lading. Liedjes werden dragers van verzet, waarin verlies, geweld en onrecht worden bezongen, maar ook de liefde voor het land en de voortdurende bereidheid om daarvoor op te komen.

In dit muzikaal uur reizen we door tijd en betekenis, langs liederen die meer zijn dan klank alleen: ze dragen geschiedenis, identiteit en moed. Centraal staat het werk van Mambesak, de legendarische groep rond Arnold Ap, die in de jaren ’80 traditionele platen verzamelde en opnieuw tot leven bracht. De muziek vormt een brug tussen generaties en resoneert nog altijd als een krachtige en heldere bron van identiteit en herinnering.

Met live muziek, reflectie en gesprek onderzoeken we hoe deze traditie voortleeft. Wat betekent het om te zingen in een context van onderdrukking? En hoe kan muziek vandaag de dag nog steeds een plek zijn van herinnering, kracht en heling? Sluit je aan bij deze viering van muziek als geheugen, en als vorm van overleven!