Iedereen die aan de voet van een oceaan staat, ervaart haar onmetelijkheid. De oceaan kan een bron zijn van inspiratie, spiritualiteit en verbondenheid. Tegelijkertijd is zij door de geschiedenis heen ook gebruikt door imperialistische machten om volkeren en ecosystemen te veroveren en te onderdrukken.

Vertrekkend vanuit deze vele gedaanten brengt dit programma schrijvers en denkers uit Papoea, de Molukken en Nederland samen. In hun bijdragen staat de oceaan niet alleen centraal als geografische ruimte, maar ook als geheugen, archief en doorlopende stroom van verhalen.

Zij vertellen de verhalen van Prins Nuku, en verkennen hoe onderstromen diaspora’s verbinden met hun thuislanden, zelfs over generaties en oceanen heen. Daarnaast denken zij mee met waterfilosofen zoals Katerina Teaiwa en Kamau Brathwaite, die het water als denkruimte benaderen waarin geschiedenis, kolonialisme en verbondenheid samenkomen.

In klank, poëzie en proza verkennen de deelnemers hedendaagse en historische vormen van solidariteit. Zo wordt de oceaan niet alleen een grens of doorgang, maar ook een levendige ruimte van herinnering, verzet en verbinding.