Interview met Merel Hobrink

Je bent inmiddels ruim een jaar zakelijk leider, maar al langer onderdeel van Read My World. Hoe was het om dit jaar het festival vanuit die nieuwe rol te ervaren?

Spannend en heel leuk! Ik ben heel blij mijn tijd te mogen besteden aan Read My World en te mogen meedenken over alle verschillende aspecten. Ik kende het festival al, maar nu leer ik weer zoveel nieuwe kanten en f en zie ik nog beter wat voor goed en belangrijk werk iedereen doet. Tijdens het festival was het wel even wennen. Om niet degene te zijn die met de portofoon rond rent, maar om te kunnen zitten en kijken en terug te horen hoe mensen het festival ervaren. En het gaf vooral weer veel energie voor het komende jaar, ik kijk nu al uit naar de volgende editie

Read My World is meer dan een literatuurfestival. Wat betekent het festival voor jou persoonlijk als plek, als gemeenschap of als gedachte?

Read My World is voor mij een plek waar ik zoveel heb mogen leren, zowel professioneel als persoonlijk. Het werken met al die slimme mensen, het horen van de verhalen, maakt het voor mij een plek waar iedereen blijft leren van elkaar, blijft luisteren naar elkaar en vragen mag stellen. Het festival is een viering daarvan, maar alles wat daar aan voorafgaat is even zo waardevol.

Is er een moment tijdens Read My World dat voor jou het festival het best samenvat?

Als al onze lampjes aangaan in de tuin, we terug lopen na de eerste festivaldag en bij de vuurtjes gaan zitten en de gesprekken uit de zalen verder gaan, de internationale gasten zich thuis gaan voelen en vrienden worden, mijn collega’s proosten op de eerste dag, dat ons Read My World familie weer even samen is. Dat moment moet ik dan echt even vastpakken, want binnen een oogwenk is het festival alweer voorbij.

Wat lees je op dit moment, of welk boek ligt al te lang op je nachtkastje?

Je zou bijna denken dat ik het in scene heb gezet, maar het zijn allemaal RMW gerelateerde boeken:
– Het nieuwe boek van Nisrine Mbarki: Kookpunt, die ze tijdens het festival presenteerde en prachtig is. (ook perfecte formaat voor onderweg!)
– Het dagboek van Atef: Don’t look left, dat in april in Nederland was. Niet echt een boek om voor het slapen te gaan lezen, dus ik neem hier de tijd voor. Telkens een klein stukje van dit belangrijke boek.
– Ook ik ben stukgewaaid van Emma van Meijeren, onze lieve collega van Read My World. Deze is net binnen en ga ik snel aan beginnen!

Wat doe je als je even niets met woorden te maken wilt hebben?

Dat is zelden zo. Ik houd van verhalen maken in mijn hoofd, mensen kijken, ik luister heel veel podcasts, ga naar theater, concerten, en denk net zo snel als ik praat (of eigenlijk nog sneller).
Maar als het echt niet meer past, dan ga ik het liefst uitwaaien op Terschelling, boek ik een massage, of ga ik hard dansen in de nacht.